زمان گذشت و قلبم گواهی می دهد که به یقین تو می آیی?

تو می آیی و آیینه های زنگار گرفته قرن ها جهالت و سکوت و روزمرگی را دوباره جلا خواهی داد?

تو می آیی و قلب های سیاه شده از تنهایی را دوباره با حضور روشنی بخش خود نورانی خواهی کرد?

تو می آیی و دلم را خویشاوند تمام پنجره های جهان می کنی?